Gostilje

          Gostilje je karakteristično zlatiborsko selo. Ušuškano u zagrljaju očuvane prirode podnu Čigote i Borkovca na nadmorskoj visini od 1000 metara predstavlja izuzetnu turističku ponudu.

           Meštani zdravog duha s ponosom čuvaju svoje vrednosti,kulturu življenja na osnovama tradicije, poštujući zakonitosti prirode "uzmi ali vrati".
           Biseri prirode su reka Katušnica koja od svog izvora do ušća u kristalnoj čistoj vodi pruža izuzetne uslove za ribolov, pre svega pastrmke, a virovi predstavjaju najlepše prirodne bazene za kupanje.

         Vodopad na Gostiljskoj reci visine preko 20 metara sa slapovima i vodenicama potočarama je posebno obeležje ovog kraja.

           Pećina Rakovička i mnoge druge koje se nalaze u kanjonu reke Katušnice su pravi izazov za turiste, istraživače i speleologe.

           Planinsko okruženje, prošarano pašnjacima i borovom šumom nudi izuzetne uslove za lov i sakupljanje plodova lekovitog bilja


		Rodna kuća i spomen soba, Dimitrija Tucovića, Dom kulture, biblioteka, prisustvo starih zanata i domaća radinost su nezaobilazni kulturno stvaralački i umetnički izraz ljudi ovog kraja.

U neposrednoj blizini nalazi se "staro selo" Sirogojno, Stopića pećina, slikarski ateljei Trnava i Borova Glava i Turistički centar Zlatibor koji čine izuzetnu ponudu za izletnički turizam.

           Sportski tereni za fudbal, odbojku, košarku, rukomet,pružaju kvalitetne uslove za pripreme i boravak sportista, za organizovanje kulturno sportskih manifestacija.

          Uzgajalište pastrmke, proizvodja biološki zdrave hrane (voća i povrća), prerada mesa (pršuta,slanina), mlečni proizvodi (sir, kajmak), proja , kačamak su tradicionalni i proverena ponuda gostiljskog domaćina.

         Smeštaj i ishrana uz domaću šljivovicu daje za pravo gostu, turisti da se oseća u pravom smislu reči kao kod svoje kuće.

          Kako kaziva jedno od predanja Gostiljci i Gostilje dobiše svoje ime od davnina jer su i tada bili gostoprimljivi domaćini.

Činjenica je da kada se pomene Zlatibor i zlatiborsko selo mnogima asocijacija bude Sirogojno(koje se pročulo zahvaljujući ručno pletenim džemperima), ili Ljubiš koji je proslavio veliki pesnik Ljubivoje Ršumović. Hteli mi to ili ne Dimitrije Tucović nije više aktuelan, Vodenica potočara u Vrelu a i mnoge odluke malih-velikih ljudi uticale su na to da Gostilje ne bude popularno i poznato kao ranije.
Ova moja prezentacija sela Gostilja na internetu je prva takve vrste, i njen cilj je ništa drugo nego moj doprinos popularizaciji sela i razvoju seoskog turizma, koji je započelo Turističko udruženje Gostilje, na čelu sa ''alfom i omegom'' udruženja, fudbalskog kluba "Čigota" i sela uopšte - Tanović Milošem Ćoškom.
Kako selo izgleda gledano kroz objektiv foto aparata može se videti sa ovih par reprezentativnih slika. Međutim, osetiti oštar planinski vazduh, i doživeti lepote Gostilja, moguće je jedino neposredno u selu i sa seljacima.

Gostilje galerija slika i razglednica

Članak u ''Politici'' o Gostilju (22.jun 2002.)

Ispitujući naselja i poreklo stanovništva po Srbiji, učenici Jovana Cvijića su daleke 1924. godine stigli i do Gostilja. U svojoj knjizi antropogeografskih ispitivanja ''Zlatibor'', Ljubomir Ž Mićić je što po kazivanjima starih, a što po sopstvenim saznanjima o Gostilju zapisao ovo: (tekst je identičan rukopisu iz 1924. godine i kao takav sadrži određeni broj pravopisnih grešaka, ali je kao takav autentičan i predstavlja način kazivanja i izražavanja ondašnjih ljudi)

" Gostilje

Gostilje je na istočnoj strani Zlatibora. Kroz njega se duboko usekla Katušnica i iz sela izlazi kroz stenje Smrčanje, Medenjaču i Krstaševac. Na desnoj strani Katušnice je vis Zaboja i Borkovac, a na levoj Rađenov Omar.Selo je mnogo krševito. Veliki je broj vrela: jedno ima kod škole, posle nekoliko skokova stropoštava se u Katušnicu, pod Vujačicom dva, od njih postaje Potok, što se kod Ravne Stjene stače u Katušnicu i t.d. Zemljište je po okutnjacima i zove se na pr. Todosijevića Breg, Jevtovića Livade i dr. Šume ima u Petrovom Vrhu, Tisovcu i dr. Ispaša je Luka, niže škole.

Na levoj strani Katušnice su, ispod Gredine, Radulovići (7 k.), Gojgići (2 k) i Jevtovići (5 k), pod Vladajama Vladajci (po 4 k. Karimana, Sinđelića i Nikovića, i po 8 k. Todosijevića i Lazarevića). Na južnom kraju, na najravnijem mestu pod Borkovcem, su Tucovići (52 k.) podeljeni na Gornju i Donju Malu, i Simovići (5 k). Severno je zas. Paunovići (22 k. Mitrovića) i pod Zabojem na Kućištini 7 k. Vuksanovića. Još severnije su Potočari (9 k. Šibovića, Čančovića i Vilipovića) i na dnu sela Vučajičani (3 k. Novakovića).

U staro vreme putnici su mnogi, idući iz Užica preko Kokinog Broda za Hercegovinu, svraćali na konak u ovo selo, naročito kod Tucovića, koji su ih sami očekivali i svraćali, i vrlo se dobro gostili. Otuda je došlo ime Gostilje.

Kod škole i sadašnjeg groblja ima Grčko groblje i Crkvina.

Ime zaseoka Paunovića uspomena je na neku staru porodicu.

Pre 300 godina doseljeni su: Tucovići (Đedovići, Kračinići, Popovići Ješići i Mutavdžići), poreklom od nekog Tucaka koji se "dugo vremena potucao", dok nije došao ovde iz Hercegovine; od njih je odavno bilo sveštenika, kao što ih ima i danas. Slave Pantelijev-dan i jedna su porodica sa Obradovićima u Trnavi. -- Radulovića predak Radule iz Babina, sada se zovu: Jevtovići, Karimani (Njihov praded Stevan prozvat Kariman po turskom ciganinu Karimanu, slugi seoskog age Isa Šukića), Todosijevići, Nikolići, Novakovići, Šibovići, Vilipovići i Čančovići. Ima ih oseljenih kod Požege, Dragačevskom Krstacu i čačanskoj Lipvici. Radulov unuk Milovan poginuo Prvog Ustanka na Goluši kod Požege. -- Mitrovići (Janjići, Tanovići, Drndići i Mijailovići) iz Pive (sl. Jovan-dan).

Pre 100-120 godina (tj. oko 200 godina ) doseljeni su : Vuksanovići ''iz Turske'' (okumili Mitroviće i naselili se na njihovo imanje), Lazarevići iz Kosatice, najpre u Ljubiš (sl. Nikolj-dan), Simovića praded iz Kaluša kod Pljevalja (služio kod popa Tucovića) sl. Lazarevu Subotu, Sinđelići iz Rutoša (dovela ih majka u svoj rod Nikoliće), sl. Đurđic; i Gojgići iz Kućana.

Rakovica

Rakovica je zaseok Gostilja. Od njega je izdvojena na severozapadu, zaklonjena Vujačicom i Jezerinama, na jugozapadu Rakovičkim Osojem i čigotom, a na zapadu Čepovom. Većinom je kamenita. Izvora ima dosta: Vrelo u Rakovičkom Osoju, od koga teče poveća reka u Katušnicu, pod Komom, kod Pećine, u Panjevima, Zauglini (voda mu leti veoma hladna - ''najbolja u Srbiji'').

Pre 300 godina doseljen je iz Jablanice Ilija Rakovac, pošto su mu Turci rasterali zadrugu od 76 čeljadi. Ilija dobegne u Rakovičku pećinu pod Čigotom (ta je pećina duboka 20, visoka 10 a široka 11m.) gde docnije napravi kuću (mesto gde je bila ta kuća, sad se zove Kućiština). Tom prilikom oko 40 čeljadi od njegove zadruge, koliko je mogao tada znati Ilija, naselilo je se u Družetićima kod Požege, negde oko Čačka i još dublje u Šumadiji. Sada njegovih potomaka ima 32 kuće i zovu se Savkovići, Stankovići, Markovići i Aleksijevići. Slave Nikolj-dan.
1876. godine doseljen je iz Čelica Tanasijević. Tada su jedni od njegove porodice oseljeni kod Bjele Crkve blizu Požege i u dragačevsku Kravaricu. "

Vrh strane