TłUMACZENIA ANGIELSKI METODYKA TRANSLATORYKA JĘZYKOZNAWSTWO KOREPETYCJE SŁOWNIK
Polskie tłumaczenie Rekomendacji "Resource Description Framework (RDF): Concepts and Abstract Syntax"
Autor: Andrew Osobka.
Współpraca: t4tw
Lokalizacja: http://www.geocities.com/pan_andrew/ResourceDescriptionFramework.htm
Dokument ten jest tłumaczeniem rekomendacji W3C Resource Description Framework
(RDF): Concepts and Abstract Syntax. Przekład ten nie jest przkładem normatywnym
i może zawierać błędy wynikające z tłumaczenia. Status normatywny posiada
jedynie wersja angielskojęzyczna na stronie W3C http://www.w3.org/TR/2004/REC-rdf-concepts-20040210/.
Dokument jest chroniony prawem autorskim. Copyright © 2004 W3C®
(MIT, ERCIM, Keio).
Proszę zobaczyć erratę dla tego dokumentu, która może zawierać pewne normatywne poprawki.
Zobacz także tłumaczenia.
Copyright © 2004 W3C® (MIT, ERCIM, Keio), Wszystkie prawa zastrzeżone. W3C stosuje powyższe zasady dotyczące odpowiedzialnościć cywilnej, trademark, używania dokumentu i licencji oprogramowania.
Struktura Opisu Zasobów (RDF) jest strukturą do reprezentacji informacji w sieci.
Koncepcje RDF i Składnia Abstrakcyjna definiuje składnię abstrakcyjną na której RDF jest oparta a która służy jako łącznik pomiędzy składnią konkretną a jej semantyką formalną. Zawiera także dyskusje na temat celów, koncepcji kluczowych, typów danych, normalizacji znaków i obsługiwania referencji URI.
Ten dokument został zbadany przez członków W3C i inne strony zainteresowane oraz zatwierdzony przez dyrektora W3C jako Rekomendacja W3C. Zadaniem W3C w wydaniu tej rekomendacji jest przyciągnięcie uwagi do tej specifikacji i promowanie jej szerokiego zastosowania. Wzbogaci to funkcjonalność i interoperacyjność sieci.
Dokument ten jest zbiorem sześciu dokumentów (Primer, Concepts, Syntax, Semantics, Vocabulary, i Test Cases) których zadaniem jest wspólnie zastąpić pierwotną specyfikację Resource Description Framework, Model RDF i Składnia (Rekomendację z 1999r) i Schemat RDF (Kandydaturę rekomendacji z 2000r). Został on opracowany przez RDF Core Working Group jako część W3C Semantic Web Activity (Activity Statement, Group Charter) do publikacji 10 lutego 2004.
Zmiany tego dokumentu od momentu kiedy był on kopią roboczą proponowanej rekomendacji są wyszczególnione w dzienniku zmian.
Zapraszamy wszystkich do przesyłania komentarzy na adres www-rdf-comments@w3.org (archiwum) i uczestniczenia w ogólnej dyskusji na temat pokrewnej technologi pod adresem www-rdf-interest@w3.org (archiwum).
Dostępna lista implementacji.
W3C posiada listę patentów związanych z tą pracą.
Ten rozdział opisuje status tego dokumentu w momencie jego publikacji. Inne dokumenty mogą zastąpić ten dokument. Aktualna lista publikacji W3C i najnowsze wersje dokumentów z tej serii są dostępne na stronach W3C wykaz raportów techniczych W3C po adresem http://www.w3.org/TR/.
Struktura Opisu Zasobów (RDF) jest strukturą do przkazywania informacji w sieci internetowej.
Niniejszy dokument definjuje składnię abstrakcyjną (abstract syntax) na której RDF jest oparta, a która służy to połączenia jej konkretnej składni z jej formalną semantyką. Składnia abstrakcyjna jest całkiem inna niż XML infoset [XML-INFOSET]. Dokument zawiera także diskusje na temat celów projektu, najważniejszych założeń, określania typu danych, normalizację znaków i obsługiwanie referencji identyfikatora zasobów sieci (URI).
Normatywna dokumentacja RDF obejmuje następujące obszary:
W niniejszym dokumencie wszystkie normatywne rozdziały są wryraźnie zaznaczone. Widoczne notatki mają charakter informacyjny.
Struktura jest zaprojektowana w ten sposób by słownictwo mogło być rozbudowywane. RDF i języki definicji słownictwa RDF(schemat RDF) [RDF-VOCABULARY] są pierwszym takim słownictwem. Inne (porównaj OWL [OWL] i aplikacje wspomniane w [RDF-PRIMER]) są w trakcie rozwoju.
W sekcji 2 przedstawiono uzasadnienie jak i cele projektu. Kluczowe założenia znajdują się w sekcji 3. Sekcja 4 omawia referencje URI, które są zastrzeżone dla użytku RDF.
Sekcja 5 omawia typy danych. Wykaz literałów XML jest opisany w sekcji 5.1 a składnia abstrakcyjna została zdefiniowana w sekcji 6 tego dokumentu.
Sekcja 7 omawia rolę identyfikatorów cząstkowych w referencjach URI, które są używane z RDF.
RDF posiada składnie abstrakcyjną, która odzwierciedla się w postaci prostego modelu wykresu i semantyki formalnej z rygorystycznie zdefiniowanym pojęciem wynikania stanowiącym podstawę do dobrze uzasadnionej dedukcji w danych formatu RDF.
Rozwój RDF był możliwy między innymi dzięki następującym czynnikom:
RDF została zaprojektowana by przedstawiać dane w jak najmniej ograniczający a zarazem elastyczny sposób. Może być użyta w pojedyńczych aplikacjach, gdzie indywidualnie zaprojektowane formaty mogą być bardziej bezpośrednie i łatwo zrozumiałe, ale ogólnikowość RDF oferuje znacznie więcej gdy jest ona współdzielona przez innych. Wartość informacji ulega przez to wzrostowi, gdyż staje się ona dostępna dla większej rzeszy aplikacji w całym internecie.
Konstrukcja RDF jest przeznaczona do osiągnięcia następujących celów:
RDF posiada prosty model danych, który jest łatwy do przetworzenia i manipulowania przez aplikacje. Jest on niezależny od jakiejkolwiek określonej składni serializacyjnej.
Uwaga: termin "model" użyty tutaj ma kompletnie inne znaczenie niż ten użyty w "model theory". Zobacz [RDF-SEMANTICS] więcej informacji na temat "model theory" używanej w literaturze z dziedziny matematyki i logiki.
RDF ma semantykę formalną, która stanowi niezawodną podstawę do rozumienia znaczenia wyrażeń RDF. W szczególności popiera rygorystycznie zdefiniowane pojęcia wynikania, które stanowi bazę do definiowania rzetelnych zasad inferencji w danych formatu RDF.
Słownictwo jest w pełni rozszerzalne i oparte na URI z opcjonalnymi identyfikatorami cząstkowymi (URI references, lubURIrefs). Referencje URI są używane do nazewnictwa wielu rzeczy w RDF.
Innym rodzajem wartości, które pojawiają się w danych RDF są literały.
RDF posiada rekomendowaną formę serializacji XML [RDF-SYNTAX], która może być używana do kodowania modeli danych w celu wymiany informacji pomiędzy aplikacjami.
RDF może używać wartości prezentowanych według typów danych w schemacie XML [XML-SCHEMA2] i przez to pomagać w wymianie informacji pomiędzy RDF i innymi aplikacjami XML.
Aby usprawnić operację na skalę całego internetu RDF jest strukturą otwartą na świat, która pozwala każdemu na wyrażanie komunikatów opisujących jakikolwiek zasób.
Generalnie, nie zakłada się, że informacje na temat zasobów są dostępne. RDF nie zabrania nikomu na tworzenie bezsensownych opisów, czy takich, które są sprzeczne z innymi, albo zależnych od światopoglądu. Twórcy programów, które używają RDF powinni być świadomi tego, oraz projektować swoje aplikacje z tolerancją dla niekompletnych i niezgodnych źródeł informacyjnych.
RDF używa następiujących kluczowych koncepcji:
Zasadniczą strukturą każdego wyrażenia w RDF stanowi zbiór trójek, każdy składający się z tematu (podmiotu), predykatu i obiektu. Zbiór takich trójek (triples) nazywa się grafem RDF (bardziej formalna definicja w sekcji 6). Może to być zilustrowane diagramem, w którym każda trójka jest reprezentowana jako odnośnik pomiędzy węzłem-ścieżką-węzłem (stąd nazwa "graf").

>Każda trójka reprezentuje oświadczenia związku pomiędzy rzeczami, które są określone przez węzły które je łączą. Każda z nich ma trzy części:
;Kierunek ścieżki jest ważny, zawsze prowadzi w kierunku obiektu.
Węzły grafu RDF są jego tematem i obiektem.
Twierdzenie trójek RDF mówi, że istnieje pewien związek, ten wskazany poprzez predykat, pomiędzy tematem i obiektem. Twierdzenie grafu RDF jest równoznaczne z deklaracją wszystkich trójek w nim zawartych, tak więc znaczenie grafu RDF to kombinacja (logiczny AND) zdań odpowiadających trójkom które je zawieraja. Formalny raport na temat znaczenia grafów RDF jest podany w sekcji [RDF-SEMANTICS].
Węzłem może być URI z opcjonalnym identyfikatorem cząstkowym (URI reference, lubURIref), literał, pusty (nie mający innej formy identifikacji). Właściwościami są referencje URI. (zobacz w sekcji 4 [URI] opis form referencji URI. Zauważ, że graf RDF nie używa żadnych relatywnych form URI. Zobacz także sekcję 6.4.)
Referencja URI, lub literał użyty jako węzeł identyfikuje to co węzeł reprezentuje. Referencja URI użyta jako predykat identifikuje związek pomiędzy węzłami które łączy. referencja URI która jest predykatem może być także węzłem w grafie.
Pusty węzeł to taki który nie jest ani referencją URI ani literałem. W składni abstrakcyjnej RDF, pusty węzeł jest węzłem unikalnym, który może być użyty w jednym lub więcej zdań RDF, ale nie ma żadnej istotnej nazwy.
Konwencja użyta przez niektóre liniowe reprezentacje grafu RDF, aby pozwolić na kilka zdań odnoszących się do tego samego niezidentifikowanego źródła, stosuje identyfikator pustego węzła, który jest lokalnym identyfikatorem, który może być odróżniony od wszystkich URI i literałów. Kiedy grafy są połączone, ich puste węzły muszą być wyodrębnione, jeśli chce się zachować znaczenie. To może oznaczać przemieszczenie lokalizacji identyfikatorów pustych węzłów. Proszę zauważyć, że takie identyfikatory pustych węzłów nie są częścią składni abstrakcyjnej RDF oraz, że reprezentacja trójek zawierająca puste węzły jest zależna od szczególnej składni formalnej, którą zastosowano.
Typy danych są używane przez RDF w reprezentacji wartości takich jak liczby całkowite, zmiennopozycyjne i daty.
Typ danych składa się z obszaru leksykalnego, obszaru wartości oraz obszaru wartości i odwzorowania leksykalno-wartościowego, zobacz sekcję 5.
Np: odwzorowanie leksykalno-wartościowe dla typu danych xsd:boolean w schemacie XML, gdzie każda część obszru wartości (reprezentowanym tu jako 'T' i 'F') ma dwie reprezentacje leksykalne, jest następujące:
| Obszar wartości | {T, F} |
|---|---|
| Obszar leksykalny | {"0", "1", "true", "false"} |
| Odwzorowanie leksykalno-wartościowe | {<"true", T>, <"1", T>, <"0", F>, <"false", F>} |
RDF uprzednio definiuje tylko jeden typ danych rdf:XMLLiteral zastosowany dla osadzenia XML w RDF (zobacz sekcję 5.1).
RDF nie ma wbudowanej koncepcji liczb, czy dat, lub innych powszechnie używanych wartości. RDF raczej odnosi się do typy danych które są oddzielnie zdefiniowanei i identyfikowane referencjami URI. Oczekuje się, że uprzednio zdefiniowane typy danych w schemacie XML [XML-SCHEMA2] bedą powszechnie stosowane do tego celu.
RDF nie dostarcza mechanizmu do definiowania nowych typów danych. Typy danych w schemacie XML [XML-SCHEMA2] zapewniają strukturę rozszerzalności odpowiednią do definiowania nowych typów do użytku w RDF.
Literały mają zastosowanie w identyfikacji wartości takich jak liczby i daty w postaci reprezentacji leksykalnej. Wszystko to co jest reprezentowane przez literał może być również reprezentowane przez URI, lecz bardzo często wygodniejszym jest, czy też intuicyjnym zastosowanie literałów.
Literał może być obiektem zdania RDF, ale nie tematem, czy też predykatem.
Literały mogą być plain albo typed :
Kontynując przykład z sekcji 3.3, literały "typed" mogą byc zdefiniowane poprzez użycie typu danych xsd:boolean w schemacie XML:
| Literał "Typed" | Odwzorowanie leksykalno-wartościowe | Wartość |
|---|---|---|
| <xsd:boolean, "true"> | <"true", T> | T |
| <xsd:boolean, "1"> | <"1", T> | T |
| <xsd:boolean, "false"> | <"false", F> | F |
| <xsd:boolean, "0"> | <"0", F> | F |
Dla tekstów zawierających markup, zastosuj literały "typed" z typem
rdf:XMLLiteral. Jeśli adnotacja o języku jest wymagana,
musi ona być załączona jako znacznik , zazwyczaj za pomocą atrybutu xml:lang
. W ten sposób [XHTML]
może być zawarty w RDF. Czasami, jeśli chodzi o ten ostani przypadek, potrzebny
jest dodatkowy element span or div , aby zawrzeć atrybut xml:lang albo lang.
Zaleca się aby ciąg, zarówno w literałach "plain" jak i "typed" był w Unicode Normal Form C [NFC]. Umotywowane jest to przez [CHARMOD], w szczególności sekcję 4 Wczesnej Jednolitej Normalizacji (Early Uniform Normalization).
Niektóre proste fakty wskazują na związek pomiędzy dwiema rzeczami. Taki fakt może być reprezentowany jako trójka RDF (triple), w której predykat wykazuje związek, a temat i obiekt określają te dwie rzeczy. Znajomą reprezentacją takiego faktu może być coś w rodzaju wiersza w tabeli relacyjnej bazy danych. Tabela ma dwie kolumny odpowiadające tematowi i obiektowi trójki RDF. Nazwa tabeli odpowiada predykatowi trójki RDF. Dalszą znajomą reprezentacją może być dwumiejscowy predykat w logice pierwszego rzędu.
Relacyjne bazy danych pozwalają na to aby tabela miała dowolną liczbę kolumn których wiersz wyraża informację dotyczącą predykatu w logice pierwszego rzędu z dowolną ilością miejsc. Taki wiersz albo predykat musi być dekomponowany do reprezentacji jako trójka RDF. Prosta forma dekompozycji wprowadza nowy pusty węzeł odpowiadający wierszowi i nowa trójka (triple) jest wprowadzona do jego każdej komórki. Temat każdej trójki to nowy pusty węzeł, predykat odpowiada nazwie kolumny, a obiektem jest wartość wprowadzona do komórki wiersza. Nowy pusty węzeł może mieć także właściwość rdf:type, której wartość odpowiada nazwie tabeli.
Jako przykład, rozważ szkic 6 z [RDF-PRIMER]:

Informacja ta mogłaby odpowiadać wierszowi tabeli "ADRESYZAŁOGI"(STAFFADDRESSES), z podstawowym kluczem IDENTYFIKZAŁOGI(STAFFID) i dodadkowymi kolumnami ULICA(STREET), WOJEWÓDZTWO(STATE),MIASTO(CITY) i KODPOCZTOWY(POSTALCODE).
Stąd bardziej kompleksowy fakt wyraża się w RDF przy użyciu iloczynu logicznego (logical-AND) prostej relacji dwuargumentowej. RDF nie dostarcza środków do negacji (NOT) czy alternatywy (OR).
Poprzez użycie swojego słownictwa opartego na URI, RDF troszczy się o wyrażenie faktów dotyczących arbitrarnych tematów (podmiotów), np: asercje nazwanych właściwości albo specyficznych nazwanych rzeczy. URI może być skonstruowane dla każdej rzeczy którą można nazwać, dlatego fakty RDF mogą być o takich właśnie rzeczach.
Idee na temat znaczenia i inferencji w RDF są podbudowane formalną koncepcją wynikania, jaka została przedyskutowana w dokumencie semantyki RDF [RDF-SEMANTICS]. Po krótce, mówi się że wyrażenie RDF A (entail) pociąga za sobą inne wyrażenie RDF B, jeśli każde możliwe ustawienie rzeczy w świecie który czyni A prawdziwym także czyniu prawdziwym B. Na tej podstawie, jeśli prawda A jest domyślna albo zademonstrowana, wtedy prawda B może zostać wywnioskowana .
RDF używa referencji URI, aby identyfikować źródła i właściwości. Pewne referencje URI otrzymują specjalne znaczenie w RDF. Specificznie, referencje URI z następującymi czołwymi podciągami są definiowane przez specyfikacje RDF:
Użyty z serializacją RDF/XML, taki ciąg prefiksu URI odpowiada nazwą przestrzeni nazw XML [XML-NS] kojarzony z terminami słownictwa RDF.
Uwaga: taka przestrzeń nazw jest taka sama jak ta zastosowana we wcześniejszej rekomendacji RDF [RDF-MS].
Terminy słownictwa w przestrzeni nazw rdf: są umieszczone w sekcji 5.1 specyfikacji składni RDF [RDF-SYNTAX]. Niektóre z tych terminów są zdefiniowane przez specyfikację RDF aby określić specyficzną koncepcję. Inne mają cel składniowy (np: rdf:ID jest częścią składni RDF/XML).
Abstrakcja typów danych zastosowana w RDF jest kompatybilna z abstrakcją schematu XML Część 2: Typy danych[XML-SCHEMA2].
Typ danych składa się z obszaru leksykalnego, obszru wartości oraz obszaru wartości i odwzorowania leksykalno-wartościowego.
Obszar leksykalny typów danych to zbiór ciągów Unicode [UNICODE].
odwzorowanie leksykalno-wartościowe typów danych to zbiór par, których pierwszy element należy do obszru leksykalnego typów danych a drugi do obszaru wartości :
Typ Danych jest identifikowany przez jeden lub więcej odnośników URI.
RDF może być użyta z każdą definicją typów danych, która podporządkowuje się danej abstrakcji, nawet jeśli nie jest zdefiniowana w terminologii schematu XML.
Pewne wbudowane typy danych w schemacie XML nie są odpowiednie do zastosowania w RDF. Np: typy danych QName wymagają aby deklaracjie przestrzeni nazw były w zakresie popdczas odwzorowywania, nie są one zalecane do użytku w RDF. [RDF-SEMANTICS] zawiera bardzej dokładną dyskusję na temat wbudowanych typów danych w schemacie XML.
Uwaga: Kiedy typy danych są definiowane używając schematu XML:
RDF dopuszcza zawartość XML jako możliwej wartości literałowej. Typowo jest to zapoczątkowane użyciem rdf:parseType="Literal" w składni RDF/XML[RDF-SYNTAX].
Taka zawartość jest wykazana na grafie RDF przy użyciu literału "typed" którego typ danych jest specjalnym typem wbudowanym rdf:XMLLiteral, zdefiniowanym następująco.
Uwaga: Nie wszystkie wartości typów danych są zgodne z XML 1.1 [XML 1.1]. Jeśli pożądana jest zgodność z XML 1.1, powinno się zastosować jedynie te wartości, które są w pełni znormalizowane według XML 1.1.
Uwaga: Wartości XML mogą być uważane za zbiory węzłów [XML-INFOSET] lub [XPATH] odpowiadające formom leksykalnym z odpowiednią funkcją równości.
Uwaga: Aplikacje RDF mogą stosować dodatkowe relacje
równoważności takie jak ta, która kojarzy xsd:string
z rdf:XMLLiteral odpowiadająca pojedyńczemu węzłowi tekstu tego
samego ciągu.
Ten rozdział definiuje składnię abstrakcyjną RDF. Składnia abstrakcyjna RDF jest zbiorem trójek (triples) nazwanych grafem RDF.
Rozdział ten definiuje także równoważność pomiędzy grafami RDF. Definicja równoważności jest potrzebna do tego by wspomagać specyfikację w testach RDF [RDF-TESTS].
Uwaga na temat implementacji: Składnia abstakcyjna to taka, dzięki której definiuje się semantykę. Implementacjom wolno reprezentować grafy RDF w każdej równoważnej formie. Jako przykład: w grafie RDF literały z typem danych rdf:XMLLiteral mogą być reprezentowane w formacie niekanonicznym a kanonikalizacja może nastąpić podczas porównywania dwóch takich literałów. W tym przykładzie porównanie może zostać wykonane pomiędzy strukturami składni albo pomiędzy ich oznaczeniami w danej dzidzinie. Stąd, implementacje które nie wymagają takich porównań mogą byc optymalizowane.
An Trójka RDF zawiera trzy komponenty:
Trójka RDF jest zapisywana konwencjonalnie w następującym porządku: temat, predykat i obiekt.
Predykat jest także znany jako właściwość trójki.
Graf RDF jest zbiorem trójek RDF.
Zbiór węzłów grafu RDF jest zbiorem tematów i obiektów trójek w grafie.
Dwa grafy RDF: graf G i G' są równoważne jeśli istnieje bijekcja M pomiędzy zbiorem węzłów dwóch grafów taka że:
W tej definicji M pokazuje jak każdy pusty węzeł w G może zostać zastąpionym nowym pustym węzłem by otrzymać G'.
Referencją URI wewnątrz grafu RDF ( RDF URI reference) jest ciąg Unicode [UNICODE] który:
Kodowanie składa się z:<;/P>
Niedozwolone bity, które muszą być przerwane (%-escaped) to wszystkie te, które nie odpowiadają znakom w formacie US-ASCII i te, które są znakami wykluczonymi wyszczególnionymi w Sekcji 2.4 [URI], z wyjątkiem znaku numerycznego (#), znaku procentów (%) oraz znaków nawiasów kwadratowych ponownie dozwolonych w [RFC-2732].
Niedozwolone bity muszą zostać przerwane dzięki mechanizmowi przerywania URI (tzn. przekształcone na %HH, gdzie HH jest dwucyfrowym symbolem szesnastkowym odpowiadającym wartości bitu).
Dwie referencje URI w RDF są równe wtedy i tylko wtedy kiedy równają się znak po znaku, jako ciąg Unicode.
Uwaga: referencje URI RDF są kompatybilne z typem danych anyURI, który to typ zdefiniowany jest przez typy danych w schemacie XML [XML-SCHEMA2], oraz referencje te ograniczone są do tego by być raczej bezwzględną referencją URI aniżeli referencją relatywną.
Uwaga: referencje URI RDF są kompatybilne z Międzynarodowymi Identifikatorami Źródeł , jak zdefiniowano w [XML Namespaces 1.1].
Uwaga: ta sekcja oczekuje RFC na międzynarodowych identyfikatorach zasobów (Internationalized Resource Identifiers). Implementacje mogą wydawać ostrzeżenia dotyczące użycia referencji URI RDF, które nie stosują się do [IRI szkicu (draft)] lub jego następców.
Uwaga: Ograniczenie do absolutnych referencji URI występuje w niniejszej składni abstrakcyjnej. Kiedy URI jest dobrze zdefiniowane, składnie konkretne takie jak RDF/XML mogą zezwolić na relatywne URI jako skrót do absolutnej referencji.
Uwaga: Ze względu na ryzyko pomyłki pomiędzy referencjami URI RDF, użycie znaków przerwania (%-escaped characters) w referencjiURI RDF jest stanowczo odradzane. Zobacz problem równoważności URI(URI equivalence issue) grupy Technical Architecture Group [TAG].
literał w grafie RDF zawiera dwa nazwane komponenty.
Wszystkie literały mają formę leksykalną będącą ciągiem Unicode [UNICODE] , który POWINIEN być w Normal Form C [NFC].
Literały "plain" mają formę leksykalną, a opcjonalnie znacznik języka zdefiniowany przez [RFC-3066] i znormalizowany do małej czcionki.
Literały "typed" mają formę leksykalną ityp danych URI będący referencją URI RDF.
Uwaga: Literały w których forma leksykalna zaczyna się od znaku składowego (composing character, zdefiniowany przez [CHARMOD]) są dozwolone, jednakże mogą one stanowić problem z interoperacyjnością , szczególnie w XML wersji 1.1 [XML 1.1].
Uwaga: Używając znacznika języka, należy uważać by nie pomylić języka z lokalizacją. Znacznik języka odnosi się jedynie do tekstu języka ludzkiego. Powinno być to omówione w aplikacjach dla końcowych użytkowników.
Uwaga: Normalizacja wielkości czcionki dla znaczników języka jest częścią opisu składni abstrakcyjnej i w rezultacie abstrakcyjnym zachowaniem aplikacji RDF. Nie ogranicza ona implementacji RDF do normalizowania wielkości czcionki. Zdecydowanie, rezultat porównania dwóch znaczników języka nie powinien być wrażliwy na wielkość czcionki orginalnego wpisu.
Dwa literały są równe wtedy i tylko wtedy gdy zostają spełnione poniższe warunki:
Uwaga: Literały RDFsą odmienne od referencji URI RDF, np: http://example.org jako literał RDF (bez typu danych i znacznika języka) nie jest równy http://example.org jako referencji URI RDF.
Typy danych URI odnoszą się do typów danych. Dla wbudowanych typów danych w schemacie XML, używa się URI takie jak http://www.w3.org/2001/XMLSchema#int. Można użyć URI typu danych rdf:XMLLiteral. Mogą istnieć inne, zależne od implementacji mechanizmy, które odnoszą URI do typu danych.
Wartość kojarzona z literałem "typed" zostaje znaleziona poprzez zastosowanie odwzorowania leksykalno-wartościowego kojarzonego z typem danych URI na formę leksykalną.
Jeśli forma leksykalna nie znajduje się w obszarze leksykalnym typu danych kojarzonych z typem URI, żadena wartość literału nie może zostać przypisana literałowi "typed". Taki przypadek, chociaż błędny, nie jest składniowo źle sformatowany.
Uwaga: W kontekstach aplikacji porównywanie wartości literałów "typed" (zobacz sekcję 6.5.2) jest zazwyczaj pomocniejsze niż porównywanie ich form składniowych (zobacz sekcję 6.5.1). Podobnie jak w przypadku porównania grafów, pojęcia semantyczne wynikania (zobacz [RDF-SEMANTICS]) są zazwyczaj bardziej pomocne niż równość składniowa (zobaczsection 6.3).
Puste węzły w grafach RDF są losowane ze zbioru nieskończonego. Taki zbiór pustych węzłów, zbiór wszystkich referencji URI RDF i zbiór wszystkich literałów są rozłączne parami.
W przciwnym razie taki zbiór będzie arbitralny.
RDF nie robi żadych odniesień do wewnętrznej struktury pustych węzłów. Biorąc dwa puste węzły możliwe jest ustalenie, czy są one takie same.
RDF używa referencji URI RDF, które mogą zawierać identyfikator cząstkowy, jako bezkontekstowy identyfikator dla zasobu. RFC 2396 [URI] stwierdza, że znaczenie identyfikatora cząstkowego zależy od rodzaju kontekstu MIME dokumentu, np: jest zależny od kontekstu.
Te widocznie sprzeczne opinie godzi się tym, że referencja URI w grafie RDF jest traktowana także pod względem typu MIME application/rdf+xml [RDF-MIME-TYPE]. Jeśli referencja URI RDF składa się z absolutnego URI i identyfikatora cząstkowego, identyfikator cząstkowy identyfikuje taką samą rzecz jak w przypadku reprezentacji zasobu application/rdf+xml zidentyfikowanego przez absolutny komponent URI. Dlatego:
Zapewnia to obsługę referencji URI i ich znaczenia które jest zgodne z modelem teorii RDF i jej użyciem, a także z zachowaniem konwencjonalnej sieci. Zauważ, że nic tutaj nie wymaga aby aplikacja RDF była w stanie odnaleźć reprezentację źródła zidentyfikowaną przez URI w grafie RDF.
Dokument posiada znaczny wkład ze strony Pat Hayes, Sergey Melnik i Patrick Stickler, pod których kierownictwem powstał szkielet struktury opisanej przez specyfikacje rodzaju RDF do reprezentowania wartości z typem danych, takich jak: liczby całkowite i daty.
Redaktorzy uznają ważny wkład następujących osób: Frank Manola, Pat Hayes, Dan Brickley, Jos de Roo, Dave Beckett, Patrick Stickler, Peter F. Patel-Schneider, Jerome Euzenat, Massimo Marchiori, Tim Berners-Lee, Dave Reynolds i Dan Connolly.
Jeremy Carroll dziękuje Oreste Signore, swojemu gospodarzowi w biurze W3C we Włoszech i Istituto di Scienza e Tecnologie dell'Informazione "Alessandro Faedo", odziału Consiglio Nazionale delle Ricerche, gdzie Jeremy naukowcem gościnnym.
Dokument ten jest produktem wielu długich debat czołowej grupy roboczej RDFcore Working Group, której członkowie zostali także włączeni: Art Barstow (W3C), Dave Beckett (ILRT), Dan Brickley (ILRT), Dan Connolly (W3C), Jeremy Carroll (Hewlett Packard), Ron Daniel (Interwoven Inc), Bill dehOra (InterX), Jos De Roo (AGFA), Jan Grant (ILRT), Graham Klyne (Nine by Nine), Frank Manola (MITRE Corporation), Brian McBride (Hewlett Packard), Eric Miller (W3C), Stephen Petschulat (IBM), Patrick Stickler (Nokia), Aaron Swartz (HWG), Mike Dean (BBN Technologies / Verizon), R. V. Guha (Alpiri Inc), Pat Hayes (IHMC), Sergey Melnik (Stanford University) and Martyn Horner (Profium Ltd).
Niniejsza specyfikacja polega także na wcześniejszym dokumencie dotyczącym modelu RDF i składni opracowanym przez Ora Lassilla i Ralph Swick oraz schematu RDF opracowanego przez Dan Brickley i R. V. Guha. Członkowie grupy RDF and RDF Schema Working Group, którzy wnieśli wkład we wcześniejszej pracy to: Nick Arnett (Verity), Tim Berners-Lee (W3C), Tim Bray (Textuality), Dan Brickley (ILRT / University of Bristol), Walter Chang (Adobe), Sailesh Chutani (Oracle), Dan Connolly (W3C), Ron Daniel (DATAFUSION), Charles Frankston (Microsoft), Patrick Gannon (CommerceNet), R. V. Guha (Epinions, previously of Netscape Communications), Tom Hill (Apple Computer), Arthur van Hoff (Marimba), Renato Iannella (DSTC), Sandeep Jain (Oracle), Kevin Jones, (InterMind), Emiko Kezuka (Digital Vision Laboratories), Joe Lapp (webMethods Inc.), Ora Lassila (Nokia Research Center), Andrew Layman (Microsoft), Ralph LeVan (OCLC), John McCarthy (Lawrence Berkeley National Laboratory), Chris McConnell (Microsoft), Murray Maloney (Grif), Michael Mealling (Network Solutions), Norbert Mikula (DataChannel), Eric Miller (OCLC), Jim Miller (W3C, emeritus), Frank Olken (Lawrence Berkeley National Laboratory), Jean Paoli (Microsoft), Sri Raghavan (Digital/Compaq), Lisa Rein (webMethods Inc.), Paul Resnick (University of Michigan), Bill Roberts (KnowledgeCite), i Tsuyoshi Sakata (Digital Vision Laboratories), Bob Schloss (IBM), Leon Shklar (Pencom Web Works), David Singer (IBM), Wei (William) Song (SISU), Neel Sundaresan (IBM), Ralph Swick (W3C), Naohiko Uramoto (IBM), Charles Wicksteed (Reuters Ltd.), Misha Wolf (Reuters Ltd.) and Lauren Wood (SoftQuad).
application/rdf+xml is archived at
http://www.w3.org/2001/sw/RDFCore/mediatype-registration .
Nie zaszły żadne poważne zmiany.
Następujące korekty miały miejsce: