Geschiedenis

In 1998 is Kane eigenlijk begonnen, Dinand Woesthoff en Dennis van Leeuwen ontmoeten elkaar in Dinands strandtent Mecca in Scheveningen als Dennis daar komt spelen met z'n bandje Er Was Eens. Dat klikt meteen goed en ze besluiten om een keer samen te spelen en al snel daarna moeten ze invallen op een festival in Nighttown.
Daar begint het balletje pas goed te rollen want in Nighttown zijn mensen uit de muziekindustrie aanwezig, die het zo goed vinden dat ze bij een volgend optreden iemand van de platenmaatschappij BMG meenemen en enkele weken later wordt er al een contract getekend!

Dan kennen Dennis en Dinand elkaar nog maar een paar maanden en vinden ze het wel erg snel gaat, besloten wordt eerst nummers te schrijven en ongeveer 7 maanden later gaan ze opnemen in de studio.
Behalve Dinand en Dennis bestaat de band dan ook uit de drummer Cyril Directie , bassist Aram Kersbergen en gitarist Tony Cornelissen die ook de backing vocals verzorgt!
De naam van de rockband komt van Citizen Kane, een bandje waar Dinand eerst in zat, afgeleid van de film Citizen Kane van Orson Welles. Maar er blijkt al een andere band te bestaan met deze naam dus wordt het afgekort naar Kane.

In juni 1999 staan ze in het voorprogramma van de Guano Apes, daar is ook Radio 3-presentatrice Isabelle (voormalig TMF-VJ) aanwezig die fan is van de Guano Apes.
Ze is onder de indruk van Kane en begint op Radio 3 de band te promoten. In augustus van datzelfde jaar brengen ze hun eerste single Where Do I Go Now uit, die wordt tot Megahit gebombardeerd op Radio 3 waardoor de band steeds bekender wordt. De debuutsingle bereikt een 29e plaats in de Top 40!
Maar dit betekent nog niet hun echte doorbraak, die komt eigenlijk bij hun 2e single Damn Those Eyes, die in december'99 in de winkels ligt. Ook dit nummer wordt Megahit en deze plaat komt al tot de 18e plaats in de Top 40 en vanwege de mooie video komt hij vaak op TMF voorbij.
Beide singles staan echter wel op nummer 1 in de interactieve Cybertop 50 en de band begint landelijk al aardig bekend te worden.

En dan vindt men het toch wel tijd worden voor een CD, die wordt opgenomen in de bekende Wisseloord-studio en verschijnt op 27 januari 2000.

De titel ervan is As Long As You Want This, de naam is ontleend aan een uitspraak van bokslegende Mohammed Ali van wie Dinand en Dennis grote fans zijn. Dinand: "eigenlijk doen wij hetzelfde als hij, de ring instappen en het opnemen tegen de rest van de wereld".
De nummers die erop staan zijn veelal geschreven door Dinand en enkele nummers schreef hij samen met Dennis.












Het album is een groot succes want hij kwam in de Album Top 100 binnen op nr.3 en wordt later zelfs nummer 2. Als de cd goud wordt (40.000 exemplaren) vinden Dennis en Dinand dat zo waanzinning dat ze het willen laten vastleggen en Dennis laat dan "KANE" in zijn nek tatoeëren en Dinand de barcode van de CD op zijn arm.



Het jaar 2000 kan eigenlijk wel het jaar van de doorbraak worden genoemd want Kane staat op 3 grote evenementen: Vrienden van Amstel in Ahoy, KoninginneNach in Den Haag en ze doen per bus een bevrijdingstoernee op 5 mei.
Ze treden op tijdens de TMF Awards en winnen daar meteen de award voor Beste Rockband Binnenland, de award die dan al 4 jaar lang naar Van Dik Hout gaat!
Ook gaan ze deze zomer bijna alle festivals af waaronder Pinkpop en het grootste gratis festival van Europa, Parkpop!

In juli 2000 komt ook de 3e single uit: I Will Keep My Head Down, die wordt opgedragen aan Marc Zieck nadat die in 1998 was overreden door een tram.
Het prachtige nummer in combinatie met een indrukwekkende videoclip zorgt ervoor dat de single een groot succes wordt waardoor ook hun CD weer meer werd verkocht.
Behalve dat Dinand nummers voor Kane maakt, schrijft hij ook My Best Wasn't Good Enough voor Anouk (het duet staat op haar album Urban Solitude) en het nummer "Blijf Bij Mij" voor Volumia!

Ook wordt er een Marlboro Flashback tour gemaakt die in het teken staat van U2, Dinand's helden en krijgt Kane een platina plaat uitgereikt voor As Long As You Want This. Voor de Flashback tour wordt toetsenist Ronald Kool aan de band toegevoegd die ook daarna lange tijd bij Kane blijft.
Lang blijft de band niet in deze bezetting want in februari verlaat drummer Cyril Directie de band na persoonlijke en muzikale meningsverschillen. Hij wordt vervangen door de drummer van de opgeheven band Billy the Kid, André Kemp. In november kan ook het buitenland goed kennismaken met Kane als ze bij de MTV Europe Music Awards de award voor Best Dutch Act winnen.

Ook 2001 is een jaar vol gewonnen awards, het begint al bij de Edisons uitreiking waar Kane de prijs voor beste Alternatieve Act wint. Ook de TMF Awards zijn een Kane-feestje, met 3 gewonnen awards (beste rockband, beste live act en beste videoclip). Verder krijgt de band een award voor hun Flashbackdvd With Or Without You, opnieuw een MTV Award voor Best Dutch Act en een TOTP award (Top Act Nederland).

Behalve dat ze al deze awardsuitreikingen moeten aflopen, wordt ook hun 2e album So Glad You Made It uitgebracht en komen er wat nieuwe mensen bij de band. Drummer Andre wordt vervangen door Martijn Bosman (Gotcha) en gitarist Paul Jan Bakker (Anouk) komt Kane versterken. Na een preproductiefase in de oefenruimte in Delft, waarbij alle bandleden inspraak hebben, volgt de opnametijd in de ICP Studio's in Brussel. De opvolger van As Long As You Want This klinkt een stuk anders dan dat album.

Op So Glad You Made It wordt flink geëxperimenteerd met o.a. computereffecten wat bij de fans gemengde reacties oproept. Toch verkoopt het album goed en is hij evenals de gelijknamige single hoog in de hitlijsten te vinden. Al in de voorverkoop is de cd goed voor goud en komt na de release binnen in de charts op nummer 2, achter Michael Jackson. Voorafgaande aan het album wordt de single So Glad You Made It gereleased. En het lijkt maar niet op te kunnen voor de band want het jaar wordt afgesloten met een tournee waarvan bijna alle concerten zo goed als zijn uitverkocht!

Het nieuwe jaar begint met de release van hun 2e single, Let It Be kwam uit op 18 januari. En anders dan bij de vorige clips is nu eens niet de hele band te zien maar alleen Dinand in een auto achter het stuur...Ook krijgt eindelijk het buitenlandse avontuur vaste vormen, in mei treedt de band op in Duitsland in het voorprogramma van de Simple Minds. Het jaar 2002 lijkt dan ook vooral het jaar van nieuwe dingen te worden, niet in de laatste plaats door de bandleden die Kane verlaten. Om welke reden dan ook gaat de band verder zonder Tony, Aram en Ronald, waarna alleen Dinand en Dennis er nog vanaf het begin bij zijn. Samen met Martijn, Paul Jan en nieuwe bassist Matto Kranenburg (ex-Handsome3Some) gaan zij het proberen in het buitenland. Ondertussen worden ook weer de nodige awards gewonnen, Dinand wint bij de Hitkrantawards de prijs voor Beste Zanger en de band wint 2 Edisons (publieksprijs voor Beste Album en prijs voor Beste Alternatieve Band). Bij de TMF Awards sleept Kane, net als vorig jaar, 3 awards in de wacht, die voor Beste Rockband, Beste Album en Beste website. De band sluit de uitreiking op spectaculaire wijze af met hun nieuwe single Rain Down On Me, waarbij het inderdaad in een vol Ahoy begint te regenen!
En het succesverhaal lijkt maar door te gaan, Kane speelt op bijna alle prestigieuze festivals in Europa: Pinkpop, Parkpop, Rock am Ring in Duitsland en Rock Werchter in Belgie. De band wordt zelfs als Nederlandse ambassadeur van het WNF naar Zuid Afrika gestuurd om op te treden tijdens een groot gratis muziekspektakel, aan de vooravond van de grote VN-top die daar wordt gehouden. Dit eindigt echter in een anticlimax als het optreden wegens ziekte van Dinand niet doorgaat. De bijbehorende single Hold On To The World is daarnaast ook nog een van de minder succesvolle Kanesingles.

Eind december speelt Kane in Ahoy, in de recordtijd van 15 minuten zijn alle 10.000 beschikbare kaarten uitverkocht zodat de band er een extra concert aan toevoegt. Ook dit concert is binnen no-time uitverkocht en beide optredens worden een daverend succes. Na deze gigs komt My Best Wasn't Good Enough als single uit en wordt het nummer een top 10 hit. Het succes is echter geen garantie voor rust binnen de band. Opnieuw worden 2 bandleden vervangen, gitarist Paul Jan Bakker en bassist Matto Kranenburg maken plaats voor de Amerikaanse bassist Dion Murdock. In 2003 zijn er niet veel optredens in Nederland, de band doet een tweetal intieme akoestische optredens in Pepsi Stage en spelen in juni in de Arena. Bij dit concert zingt Dinand opnieuw samen met Ilse deLange het nummer Before You Let Me Go (Dead End) dat diezelfde dag ook de verkoop in gaat met als dubbele A-kant de Tiësto remix van Rain Down On Me. Het is Kane's eerste nummer 1 hit en een nieuwe stap in hun succesverhaal. Een groot buitenlands succes boekt de band in Belgie waar de remix van dj Tiesto van Rain Down On Me uiteindelijk op nummer 1 van de hitlijsten terecht komt. Ook doet de band een supersuccesvolle reeks concerten in de Heineken Music Hall waar ze 4x achter elkaar de zaal plat spelen. Behalve oude nummers wordt het publiek ook getrakteerd op een aantal nieuwe liedjes zoals Fearless en Way Down Inside. Het is een voorproefje van het nieuwe werk van de band.

Het lijkt allemaal goed te gaan voor Kane, platen slaan aan, concerten zijn binnen no-time uitverkocht. Op 29 januari 2004 verandert echter alles als de vrouw van Dinand, Guusje Woesthoff-Nederhorst, overlijdt aan de gevolgen van kanker. Het nummer Dreamer dat Dinand na haar overlijden opneemt, komt meteen binnen op nummer van 1 van alle charts. De opbrengsten van deze single gaan naar de KWF kankerbestrijding.

Het succesverhaal van de band gaat ondertussen gewoon verder, Kane begint in het buitenland voet aan de grond te krijgen en doet naast een tour in het voorprogramma van Maroon5 ook een aantal eigen optredens in het buitenland, waaronder Engeland. De reeks concerten in Nederland worden afgesloten met een spectaculair optreden op het Java-eiland in Amsterdam waarna Kane in november de studio ingaat om aan Fearless, hun 3e studioalbum, te werken. Ondertussen pikken ze ook nog hun 3e MTV Award op in Rome en krijgen ze een nieuwe bassist(e), de Engelse Yolanda Charles. Zij speelt echter alleen mee op het album en duidelijk wordt dat Kane voortaan verder gaat als trio, aangevuld door andere muzikanten en dat zijn vooralsnog Nico Brandsen en bassist Manuel Hugas.


Na een vrij lange stilte is het dan in april 2005 ook eindelijk tijd voor een nieuwe single, en met succes! Something To Say knalt de charts binnen en staat binnen no time bovenaan de hitlijsten net zoals Fearless die een maand later uitkomt. Het album bereikt de platina status en ook de gelijknamige single Fearless komt op de nummer 1 plaats binnen. Ondanks al het succes uit het verleden is 2005 een ongekend jaar voor Kane, naast de nummer 1 noteringen doet de band een aantal gedenkwaardige optredens; een supershow op het strand in Almere, een sfeervol concert in Gorinchem en het nieuwe festival Beatstad voor duizenden en duizenden mensen in het eigen Den Haag. Het jaar wordt bovendien in stijl afgesloten met twee uitverkochte shows in Ahoy Rotterdam waar alvast een voorproefje van het nieuwe album te horen is in de vorm van Scream. Ook komt All I Can Do uit, het nummer dat Dinand speciaal voor zijn zoontje Dean heeft geschreven.




De volgende release komt begin 2006 met Believe It, een favoriet van de fans én van Dennis die het behoorlijk goed doet, ondanks de weinige promotie. Het jaar staat verder vooral in het teken van nieuwe nummers van het volgende studioalbum. Naast Scream beleven I Belong To You, Yeah Yeah Yeah, Wish You Well en It Only Gets Better With You hun premiére tijdens tryouts in kleine kroegjes en bij de spectaculaire megashow op het Malieveld. Het is de zoveelste mijlpaal en een afscheid voor een vrij lange tijd waarin de band nieuwe nummers gaat schrijven voor een 'sexy rock 'n roll plaat'. Voor deze cd zal ook weer een nieuwe drummer gezocht moeten worden, in februari 2007 besluit Martijn Bosman de band namelijk te verlaten om zich te kunnen richten op nieuwe dingen. De rest van het jaar wordt vooral besteed aan het schrijven en maken van nieuwe nummers en ook verlaat de band BMG om te tekenen bij de nieuwe platenmaatschappij Universal Music.

2008 moet het jaar van Kane worden en het begint meteen al goed op 1 januari als 's nachts bij de Erasmusbrug de nieuwe single Catwalk Criminal voor het eerst live wordt gespeeld! Met een totaal andere videoclip dan anders zet Kane de toon voor de nieuwe richting waarin ze gaan en is heel Nederland meteen op de hoogte dat Kane back is! Behalve het nieuwe album dat in het voorjaar moet uitkomen, is er nog een ander hoogtepunt dit jaar: in rockstadion nummer 1 de Kuip wordt in juni dé gig van 2008 gehouden.
Op 9 mei ligt Everything You Want in de winkels met daarop een totaal nieuw geluid en ruigere, sexy liedjes dan we tot nu toe van de band zijn gewend!