เมื่อครั้งกูยังเป็นเด็กมาก ๆ มีภาพไม่กี่ภาพที่กูจำได้

ภาพหญ้าคาสูงท่วมหัว ท้องฟ้าสีฟ้าเข้ม กล่องพลาสติกที่มีแมลงกระโดดป๊อกแป๊ก ๆ อยู่ในกล่อง

....มืด เสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า เสียงประตูเปิดออก แสงส่องเป็นรูปร่างคน เงาดำทอดเป็นทางยาวออกมา.......

แล้วเมื่อกูย้ายมาอยู่ที่บ้านตา ทุกเช้า ไข่ดาวยางมะตูมมีพริกไทฉุน ๆ  โรยอยู่ ยายกูเอาซ๊อสตราภูเขาทองเหยาะให้

                      ตอนอยู่อนุบาล 2 อายุเท่าไหร่จำไม่ได้ กูมีเพื่อนซี้อยู่สามคน คนแรกชื่อศักดิ์บุญ มันตัวอ้วนใหญ่แต่โดนกูแย่งของประจำ
คนที่สองชื่ออะไรจำไม่ได้ แต่มันขนเยอะมาก มีหนวดจาง ๆ เป็นไร ๆ ขึ้นที่เหนือปาก ส่วนคนที่สามเป็นเด็กผู้หญิง เป็นคนญี่ปุ่นชื่อเอมะ
เอมะนี่แก้มจะยุ้ยออกมาเป็นพวง ผิวขาวอมชมพูสวยมาก กูตอนนั้นก็แก่แดด พอดูเลยทึกทักเอาว่าเป็นแฟน ส่วนใหญ่พวกกูจะเล่นกัน
อยู่แค่เนี๊ย จะไม่ค่อยไปยุ่งเกี่ยวกับใคร  มีอยู่ครั้งหนึ่งกำลังเล่น ๆ กันอยู่ เอมะอยู่ ๆ ก็ปลีกตัวเดินหลบออกไป 
เพื่อนอีกสองคนกำลังเล่นกันเพลิน กูเลยเดินตามเอมะไป เอมะอยู่หลังพุ่มไม้ กูเดินไปดูใกล้ ๆ เห็นเอมะกำลังนั่งฉี่อยู่ กูยืนดูอยู่นิ่ง 
เอมะหันมาเห็นกู แล้วเอมะก็มองไปทางอื่นทำหน้าเฉย ๆอย่างไม่สนใจ
ท่ามกลางแสงแดดจ้ากูยืนนิ่งตามองไปที่สายน้ำฉี่สีเหลืองจาง ๆ ที่ค่อย ๆ ไหลออกมาจากลูกจันทร์อูม ๆสีขาวอมชมพูที่เกลี้ยงเกลานั้นอย่างไม่กล้ากระพริบตา