تحولات سياسی جامعه ايران در طول يک ماه گذشته، نشان دهندۀ عميق‌تر شدن بحران سياسی‌ست که جمهوری اسلامی با آن روبرو شده است. اين تحولات در همين مدت کوتاه به خوبی نشان می‌دهد که اين بحران، يک بحران سطحی و بی‌ريشۀ برخاسته از خرده اختلافات درونی طبقه حاکم که بتواند با توافق و سازش ميان آنها از ميان برود، يا نيازهای مبرم جامعه از طريق قوانين و نهادهای دولتی موجود و احياناً حک و اصلاح آنها برطرف گردد، در يک کلام، بحرانی قانونی نيست. بلکه بحرانی ريشه‌دار و عميق، برخاسته از تضادها و نيازهای اجتماعی‌ست که حل آنها، درهم شکستن و جاروب کردن تمام قوانين و نهادهای دولتی موجود را می‌طلبد، يعنی بحرانی‌ست با خصلت و مضمون انقلابی. در يک کلام، بحران انقلابی...

رژیم‌های مرتجع و ستم‌گر برای بقای حیات ننگین‌شان، از هیچ جنایتی فرو گذار نمی‌کنند و کشتار مردم، جزئی جدایی‌ناپذیر از موجودیت آن‌هاست. یک دولت مذهبی، سرآمد تمام رژیم‌های مرتجع و جامع جمیع تمام وحشی‌گری آن‌هاهست...