Cassubica 
Ex libris Josephi Belgrau belgrau@interia.pl vel belgrau@yahoo.de
Strona ta zawiera pisma własne autora, jak i
stare teksty źródłowe z minionego tysiąclecia związane z Kaszubami, a
szczególnie z Ziemią Kartuską i Sanktuarium Matki Boskiej w Sianowie. 
|
|
►Gdańskie Tablice Woskowe (Mirachowo, Gdańsk 1368 - 1419)
► Sumienie u św.
Tomasza a superego u Zygmunta Freuda (Pisma inne)
Józef Belgrau
Sianowo – sanktuarium Królowej Kaszub (streszczenie artykułu z
Peregrinus Cracoviensis 12/2001)
Sianowo jest położone w północnej części Szwajcarii
Kaszubskiej, 9 km na płn. – zach. od Kartuz. Od wielu wieków słynie jako
miejsce kultu Matki Bożej Królowej Kaszub, która tutaj pośród lasów jezior i
wzgórz obrała sobie miejsce.
Ziemia Sianowska na przestrzeni ostatniego tysiąclecia
ulegała wpływom niemieckim i polskim. Leżała także na pograniczu wyznań
katolickiego i ewangelickiego. Lud tutejszy został jednak wierny Rzymowi i
skutecznie oparł się kilkuwiekowej germanizacji.
Obiektem kultu jest Maryja z Dzieciątkiem w postaci
niewielkiej gotyckiej figurki, wykonanej z drewna lipowego, która od 600 lat
przyjmuje hołd od ludu kaszubskiego.
Legenda mówi, że znaleziono ja otoczoną niebiańskim
blaskiem w paprociowym krzaku. Zaniesiono ją do kaplicy krzyżackiej w
Mirachowie. Jednak trzykrotnie wracała w cudowny sposób do Sianowa, gdzie
odczytano to za znak Boży i pobudowano jej świątynię.
Źródła mówią o wielu cudach i łaskach otrzymanych
na tym miejscu. Sama figurka dwukrotnie cudownie ocalała z pożarów sianowskiej
świątyni.
W milenijnym roku 1966, mocą dekretu papieża Pawła
VI, Pani Sianowska została ukoronowana papieskimi koronami. Aktu tego dokonał
ówczesny biskup chełmiński Kazimierz Józef Kowalski w obecności licznie
zgromadzonych biskupów, kapłanów i wiernych.
Maryja Sianowska jest patronką szczególnie
młodzieży przedślubnej. Co roku przybywają tu absolwenci szkół podstawowych i
średnich z całych Kaszub.
Na dwa odpusty Matki Boskiej Szkaplerznej i Siewnej
przybywa wiele tysięcy wiernych z bliższa i dalsza. Ponieważ uroczy ryglowy
kościółek nie mieścił coraz liczniejszych pielgrzymów, na pobliskich błoniach
kościelnych pobudowano kaplicę, architektonicznie nawiązującą do kościoła.
Sanktuarium w miesiącach letnich przyjmuje wiele
grup oazowych i rekolekcyjnych. Piękno krajobrazu i dziewicza przyroda pomagają
w zbliżeniu do Boga i Jego Najświętszej Matki.