Corsica is bekend om zijn GR 20, de zwaarste onder de Grand Randonnées naar men zegt. Dat zal best. De route is 200 kilometer lang, volgt de centrale bergrug van het eiland van noordoost naar zuidwest, en vergt 16 dagen om te volbrengen.
Voor wie dat te veel is zijn er vier beschreven kleinere wandelroutes die verschillende delen van het eiland doorkruisen. Meer nog dan de GR 20 brengen deze varianten je in aanraking met lagere delen van het eiland, gecultiveerde streken en de zee. Drie van deze paden lopen van west naar oost en de vierde verkent het noordoostelijke kustgebied.
Verder zijn er tal van paden die niet in gidsen staan beschreven maar wel op kaarten zijn ingetekend en in het terrein zijn gemarkeerd. Veel dorpen, ook dorpen die buiten een van de beschreven routes vallen, hebben een gîte d'etappe. Een gîte - voor hen die dat niet weten - biedt goedkoop onderdak aan wandelaars en toeristen in het algemeen. Slaapzalen zijn regel, koken doe je zelf. In enkele hutten kookt de beheerder (op verzoek).
Op Corsica vind je zee naast bergen, veel bos en uitgestrekte maquis (mediterraan
struikgewas). Het leven wordt nogal uitbundig geleefd, in compacte dorpen en mondaine
kustlocaties. Buiten de dorpen wordt je begeleid door rozemarijn en varkens. Terecht is het
eiland populair bij wandelaars.
Wetenswaardigheden
| Onze keus viel op de route "Mare a Mare Centre". Deze wandeling kan je namelijk in een
week doen, je hebt nog een middag aan het strand en dit alles valt precies tussen twee
chartervluchten (Ajaccio) te organiseren: het ene weekend heen en het volgende weekend
terug. Ben je bovendien goedkoop uit.
Het vervoer op het eiland is lastig in het weekend. Uit Ajaccio vertrekken twee treinen richting Corte. Eén om 8.00 's ochtends en één om 12.00 uur. Wij waren van die vroege trein niet op de hoogte en die reed dan ook voor onze neus weg toen we ontspannen het station betraden. |
|
|
Vanaf Corte rijden op werkdagen bussen langs de westkust naar Ghisonaccia waar het pad ongeveer begint. Kortom, er bleef voor ons niets anders over dan liften. Het koste enige tijd om Ajaccio uit te komen. Verder liep het gesmeerd. | |
Café's vind je bij de ingang en uitgang van ieder dorp. Dorpswinkels zijn er genoeg. In sommige gîtes kan je eten.
Kamperen moet, lijkt me, kunnen. Lijkt me zelfs zeer aangenaam. Vuur is echter streng verboden.
Gîtes vind je in haast ieder dorp zodat je geen tent nodig hebt. Tijdens onze tocht in
september waren de gîtes akelig leeg. Hieronder enige korte impressies van de door ons
aangedane gîtes. Er zijn er overigens, nogmaals, meer.
| tijd | totaal | Plaats | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| 0 | 0 | Ghisonaccia | Geen idee |
| 1.30 | 1.30 | Serra di Fiumorbu | Oud schooltje in een dorp op de top van heuvel met mooi uitzicht rondom |
| 4.00 | 5.30 | Catastaghju | Oude waterkrachtcentrale buiten een dorp. Gezellige hut. Als de beheerder er niet is kan je hem bellen met de telefoon in de hal. |
| 6.30 | 12.00 | Cozzano | Een gîte aan de rand van een wat grotere plaats. Je kan er goed eten. |
| 4.30 | 16.30 | Guitera-les-Bains | Soort pakhuis, kwestie van prioriteiten: beheerder weet niet welk probleem hij het eerst moet oplossen. Dorp ligt in een dal. |
| 4.10 | 20.40 | Quasquara | Merkwaardig leeg dorp zonder winkel maar uiteraard mét café. De moderne gîte ligt op het erf van de kerk. |
| 6.00 | 26.40 | Col St.-Georges | De beheerder van de gîte is tevens hoteleigenaar. Hij weigerde de gîte voor ons te openen maar de prijs van de kamers waren schappelijk. Het eten… mwa |
| 6.00 | 32.40 | Cruciata of Ajaccio | Hotels |
De markering van het pad is zeer accuraat. Volg bij voorkeur de markeringen, ook al suggereren kaart en/of gids anders. Enkele keren is het pad namelijk verlegd.
Twee topo-guides van de Fédération Française de la Randonnée Pédestre:
Kaarten 1:25.000, 4253 ET en 4253 OT. Er ontbreekt dan nog een klein stukje oostkust.
| Serra di Fiumorbu |
|
|---|---|
| Wandeling door maquis, dat wil zeggen heet en dor struikgewas, het onvolprezen bijprodukt van bosbranden. Laatste stuk een klim naar het dorp op een heuveltocht. |
Bebost middelgebergte met veel uitzicht. Het pad komt enkele keren over een pas (ongeveer 1000 meter hoogte) en mijdt bevolkingscentra.
| Cozzano |
|
|---|---|
| Na bergen volgen nu landelijke gebieden. Men passeert een rivier, vier dorpen en daartussen nog resten gecultiveerd land. Het boerenbedrijf is wat in onbruik geraakt de afgelopen generaties. |
| Boven Guitera-les-Bains |
|---|---|
| Ik moet toch even diep graven in mijn geheugen. Dit deel van de wandeling loopt dan ook vooral door bebost en varkenrijk heuvelland met soms een snufje uitzicht. |
Naarmate de zee naderbij komt verandert het bos van karakter. De vochtige eikenbossen maken plaats voor dor en ondoordringbaar struikgewas: maquis. Waar het precies fout ging valt niet te achterhalen. Wij raakten al voor Pietrosella het spoor totaal bijster en hebben Cruciata aan zee nooit gezien.